در این مطالعه از رکوردهای 2593 میش جمع آوری شده در ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند بلوچی عباس آباد مشهد برای برآورد پارامترهای ژنتیکی صفت مجموع وزن شیرگیری بره های حاصل از هر میش تحت آمیزش (TWW/EJ) در زایش های مختلف استفاده شد. برآورد وراثت پذیری مستقیم برای مجموع وزن شیرگیری بره های هر میش تحت آمیزش در زایش های اول (TWW1/EJ)، دوم (TWW2/EJ)، سوم (TWW3/EJ)، چهارم (TWW4/EJ)، به ترتیب 0.112±0.03، 0.028±0.030،  0.075±0.060 0.135±0.12 و بودند. همبستگی های ژنتیکی افزایشی مستقیم بین صفات مجموع وزن شیرگیری بره های حاصل از هر میش تحت آمیزش مثبت و بالا بوده و دامنه ای از 0.362 تا 0.955 برای بین TWW1/EJو TWW2/EJ و بین TWW2/EJ و TWW4/EJ داشتند. این برآوردها برای همبستگی های فنوتیپی مثبت، اما کمتر از همبستگی های ژنتیکی بوده، از 0.147 (بینTWW3/EJ و TWW4/EJ) تا 0.204 (بین TWW2/EJ و TWW4/EJ) متغیر بود. با توجه به همبستگی ژنتیکی افزایشی مستقیم بالا بین TWW1/EJ با دوره های زایش بعد، انتخاب برای افزایش عملکرد تولید مثل می تواند بر اساس مجموع وزن شیرگیری بره های هر میش تحت آمیزش در زایش اول صورت گیرد.

داده های مورد استفاده در مطالعه حاضر مربوط به صفات تولیدمثلی گوسفند شال می باشد که طی سال های 1378 تا 1388 توسط سازمان جهاد کشاورزی استان قزوین جمع آوری شد. صفات تولیدمثلی مورد مطالعه در این تحقیق به دو صورت صفات اصلی و ترکیبی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. صفات تولیدمثلی اصلی شامل میزان آبستنی، تعداد بره متولد شده در هر زایمان و تعداد بره شیرگیری شده در هر زایمان و صفات تولیدمثل ترکیبی شامل کل وزن تولد در هر زایمان میش، کل وزن شیرگیری در هر زایمان میش، کل وزن تولد به ازای هر میش در معرض آمیزش و کل وزن شیرگیری به ازای هر میش در معرض آمیزش بودند. داده ها توسط روش حداکثر درستنمایی محدود شده و با استفاده از نرم افزار ASREML تجزیه تحلیل شدند. تاثیر عوامل محیطی نظیر سال و سن میش در زمان آمیزش بر کلیه صفات تولیدمثلی معنی دار (P<0.05) برآورد شد. برآوردهای وراثت پذیری اثرات ژنتیکی مستقیم عمدتا کوچک و از 0.06 تا 0.13 متغیر بود که دلیل آن تاثیر زیاد عوامل محیطی و توزیع آستانه ای برخی صفات می باشد. برآورد ضرایب تکرار پذیری از کم تا متوسط و در دامنه 0.10 تا 0.19 بین صفات برآورد شد. همبستگی های ژنتیکی و فنوتیپی بین صفت میزان آبستنی با صفات تعداد بره متولد شده در هر زایمان، تعداد بره شیرگیری شده در هر زایمان، کل وزن تولد در هر زایمان و کل وزن شیرگیری در هر زایمان منفی بود ولی سایر همبستگی های ژنتیکی و فنوتیپی بین صفات مثبت برآورد شد. نتایج نشان داد انتخاب بر اساس وزن از شیرگیری می تواند موثرتر از دیگر صفات در بهبود عملکرد تولیدمثلی در میش های گوسفند شال باشد.

خصوصیات فنوتیپی و ژنتیکی صفات میش با استفاده از رکوردهای 5025 راس میش جمع آوری شده طی سال های 1368 تا 1382 در ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری (شولی) واقع در شهرکرد، تحت مدل حیوانی چند صفتی شامل اثر عوامل ثابت (سال، سن میش و متناسب با صفت جنس بره و متغیر کمکی تعداد روزهای شیرخوارگی) و اثر عوامل تصادفی ژنتیکی افزایشی میش، محیطی دایمی میش و باقی مانده به روش حداکثر درستنمایی محدود شده مطالعه شد. میانگین کل (انحراف معیار) صفات مورد بررسی به صورت 56.21 (7.33) کیلوگرم برای وزن بدن میش، 1.91 (0.54) کیلوگرم برای وزن بیده پشم سالانه، 0.91 (0.28) برای نسبت آبستنی، 1.20 (0.43) برای تعداد بره متولد شده در هر زایش میش، 1.12 (0.45) برای تعداد بره شیرگیری شده در هر زایش میش، 1.06 (0.56) برای تعداد بره متولد شده از هر میش مورد آمیزش، 1.00 (0.55) برای تعداد بره شیرگیری شده از هر میش مورد آمیزش، 5.65 (1.48) کیلوگرم برای کل وزن تولد در هر زایش میش، 31.34 (8.26) کیلوگرم برای کل وزن شیرگیری در هر زایش شیر، 5.01 (2.28) کیلوگرم برای کل وزن تولد از هر میش مورد آمیزش و 26.77 (13.44) کیلوگرم برای کل وزن شیرگیری از هر میش مورد آمیزش بودند. ضریب وراثت پذیری صفات وزن بدن و بیده پشم سالانه میش 0.42±0.01 و 0.55±0.01 برآورد شد و برای صفات تولید مثل از 0.04±0.02 برای تعداد بره شیرگیری شده از هر میش مورد آمیزش تا 0.14±0.02 برای تعداد بره متولد شده در هر زایش میش متغیر بود. ضریب تکرار پذیری صفات وزن بدن (0.60) و بیده پشم سالانه (0.66) میش زیاد و برای صفات تولید مثل از کم (0.11) تا متوسط (0.26) بود. همبستگی های فنوتیپی و ژنتیکی بین وزن بدن میش با سایر صفات مورد بررسی از کم تا متوسط، بین بیده پشم سالانه با صفات تولیدمثل در حد بسیار کم، بین نسبت آبستنی و سایر صفات تولید مثل کم و بین سایر صفات تولید مثل از متوسط تا بسیار زیاد برآورد شد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در این مطالعه از 5025 رکورد صفات اقتصادی میش های گله ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری جهت تخمین روندهای فنوتیپی، ژنتیکی و محیطی طی سال های 1368 تا 1383 استفاده شد. با استفاده از روش حداکثر درستنمایی محدودشده عاری از مشتق (DFREML) و مدل حیوانی یک صفتی و چندصفتی، بهترین پیش بینی خطی بدون تمایل ویژه (BLUP) از ارزش های اصلاحی صفات به دست آمد. روندها به صورت تابعیت میانگین مقادیر فنوتیپی، ژنتیکی و محیطی از سال تولد میش محاسبه شد. روند فنوتیپی صفات به صورت -0.1223 کیلوگرم برای وزن بدن میش، -0.0415 کیلوگرم برای وزن بیده پشم سالانه، 0.6639 درصد برای میزان آبستنی، 0.0003 برای تعداد بره متولدشده درهر زایش میش، 0.0094 برای تعداد بره شیرگیری شده در هر زایش میش، 0.0380 کیلوگرم برای کل وزن تولد به ازای هر میش مورد آمیزش و 0.4227 کیلوگرم برای کل وزن شیرگیری به ازای هر میش مورد آمیزش برآورد گردید. روند ژنتیکی صفات به ترتیب 0.0603 کیلوگرم، -0.0004 کیلوگرم، 0.0183 درصد، -0.0012 راس، -0.0007 راس، 0.0030 کیلوگرم و 0.0211 کیلوگرم حاصل از تجزیه یک صفتی و 0.0549 کیلوگرم، -0.0006 کیلوگرم، 0.0089 درصد، -0.0008 راس، -0.0008 راس، 0.0030 کیلوگرم و 0.0230 کیلوگرم حاصل از تجزیه چند صفتی بود. برای اغلب صفات روندهای فنوتیپی و محیطی معنی دار ولی روند ژنتیکی معنی دار نبود (P<0.05).

در مطالعه کنونی، 210 رأس گوسفند داشتی مغانی آبستن، به­طور تصادفی به هفت تیمار با سه تکرار 10 راسی تقسیم شدند. علاوه بر گروه شاهد (تغذیه در مرتع)، شش تیمار شامل: خوراک کامل مش حاوی 40 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 1)، مش با 16 درصد بوته سیب زمینی و 24 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 2)، مش با 32 درصد بوته سیب زمینی و 8 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 3)، خوراک کامل بلوک متشکل از 40 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 4)، بلوک با 16 درصد بوته سیب زمینی و 24 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 5)، و بلوک با 32 درصد بوته سیب­زمینی و 8 درصد علوفه رایج منطقه (تیمار 6) استفاده شد. خوراک­های مذکور در 45 روز آخر آبستنی و به­میزان 500 گرم در نوبت تغذیه شبانه به دام­ها داده شد. نتایج نشان داد بیش­ترین میزان افزایش وزن میش­ها در دوره تغذیه تکمیلی مربوط به تیمارهای 4 و 5 بود (05/0P<). بالاترین وزن تولد بره، افزایش وزن دوره شیرخوارگی، وزن از شیرگیری، کیلوگرم وزن تولد و شیرگیری بره به­ازای هر راس میش در تیمارهای 4 و 5، و کم­ترین میزان آن­ها نیز در تیمار 1 مشاهده شد (05/0P<). بیش­ترین میزان تولید شیر در سه ماهه اول مربوط به تیمارهای 4 و 5، و کم­ترین میزان آن نیز در شاهد و تیمار 6 بود (05/0P<). به­طور کلی، با احتساب درآمد حاصل از فروش شیر و وزن اضافی بره، استفاده از بلوک خوراک کامل حاوی 16 درصد علوفه سیب زمینی منجر به افزایش 70 درصدی سود نسبت به میانگین درآمد هر شش تیمار شد.

هدف: سن میش در اولین زایش و فاصله بین دو زایش از مهم ترین صفات تولیدمثلی مؤثر بر سودآوری سیستم های پرورش گوسفند است. فلذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی مناطق ژنومی مؤثر بر سن میش در اولین بره زایی و فاصله بین دو زایش میش های نژاد بومی زندی با استفاده از آرایه های ژنومی 50K می باشد. مواد و روش ها: بدین منظور از اطلاعات ژنوتیپی 96 رأس از میش های نژاد زندی و رکوردهای فنوتیپی مرتبط با صفات مورد مطالعه استفاده گردید. مراحل مختلف کنترل کیفی و شناسایی نشانگرهای SNP مستقل بوسیله نرم افزار PLINK انجام شد. پس از مراحل مختلف کنترل کیفی، 94 رأس حیوان و 36070 نشانگر برای آنالیزهای بعدی شناسایی شدند. آنالیز پویش کل ژنومی بر پایه مدل خطی مختلط برای صفات تولیدمثلی در نرم ا فزار GEMMA انجام شد. سپس با استفاده از نرم افزار Genome Data Viewer پایگاه برخط NCBI براساس آخرین اسمبلی (ARS-UI_Ramb_v2.0) ژن های معنی داری که در داخل و یا 300 کیلوباز بالا و پایین دست نشانگرهای معنی دار قرار داشتند، شناسایی شدند. در نهایت، برای شناسایی عملکرد بیولوژیکی ژن های نزدیک به مناطق انتخابی از طریق پایگاه های برخط GeneCards و UniProtKB استفاده شد. نتایج: در این پژوهش تعداد هفت نشانگر تک نوکلئوتیدی واقع روی کروموزوم های 1، 2، 3، 6، 11 و 23 شناسایی شدند. همچنین ژن های UMPS، ITGB ، SMARCAL1 ، APAF1، UGT8 و ST8SIA5 که با صفات تولید مثلی در ارتباط هستند، در این مناطق قرار داشتند. برخی از این ژن های شناسایی شده در مناطق ژنومی معنی دار با مطالعات قبلی هم خوانی داشت. با بررسی های بیشتر در پایگاه های برخط نشان داد شناسایی شده نقش مهمی در فرآیند تخمک اندازی، رشد و توسعه عضلات اسکلتی، رشد ابتدایی جنین و سن بلوغ داشتند. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق می تواند در درک ساز و کار ژنتیکی کنترل کننده صفات تولیدمثلی مورد استفاده قرار گیرد و با توجه به تأیید مناطق قبلی پویش ژنومی و شناسایی مناطق ژنومی جدید، استفاده از یافته های این پژوهش می تواند در انتخاب ژنتیکی گوسفند از طریق کاهش سن میش در اولین بره زایی مفید باشد.

در این بررسی از تعداد 4136 رکورد بیده پشم سالانه میش و 3135 رکورد تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش مربوط به گله موجود در ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری طی سال های 1369 تا 1379 به منظور برآورد مولفه های (کو) واریانس و پارامترهای ژنتیکی صفات تولید پشم و تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش استفاده گردید. مولفه های (کو) واریانس و پارامترهای ژنتیکی با استفاده از روش حداکثر درستنمائی محدود شده بدون مشتق گیری (DFREML) و به صورت آنالیز تک صفتی و دو صفتی تحت مدل حیوانی شامل اثرات ثابت: سال زایش و سن میش و نیز ضریب تابعیت وزن بدن میش و اثرات تصادفی ژنتیکی افزایشی میش، محیطی دائمی و باقیمانده برآورد گردید. میانگین حداقل مربعات و خطای معیار بیده پشم سالانه و تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش به ترتیب 1.95±0.01 کیلوگرم و 1.16±0.006 راس برآورد گردید. تاثیر سال و سن میش بر صفات مورد بررسی کاملا معنی دار (p<0.001) بود. برآورد مولفه های واریانس حاصل از آنالیز تک صفتی و دو صفتی نیز یکسان بود. مولفه های واریانس ژنتیکی به میزان 0.108±0.011 برای بیده پشم سالانه، 0.016±0.005 برای تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش و -0.002±0.005 برای کوواریانس ژنتیکی بین آنها بود. پارامترهای ژنتیکی بیده پشم سالانه و تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش به ترتیب 0.56±0.04 و 0.13±0.04 برای ضریب وراثت پذیری، 0.64 و 0.28 برای ضریب تکرارپذیری و -0.04±0.04 برای همبستگی ژنتیکی بین آنها برآورد گردید. نتایج این بررسی نشان می دهد که پاسخ به انتخاب برای تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش پائین بوده، در حالی که انتخاب در داخل نژاد برای صفت بیده پشم سالانه، بدون این که تاثیر منفی در صفت تعداد بره متولد شده در هر زایمان میش داشته باشد، می تواند پیشرفت قابل ملاحظه ای در این صفت ایجاد نماید.

در این مطالعه از 3072 رکورد صفات تولیدی مربوط به 1096 راس میش گله ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند بختیاری واقع در استان چهارمحال و بختیاری که از سال 1370 تا 1378 ، جمع آوری شده بود به منظور بررسی بازده بیولوژیک گوسفند بختیاری استفاده گردید. میانگین حداقل مربعات و خطای معیار کل وزن تولد، گرم بره متولد شده بازای هر کیلوگرم وزن بدن میش، گرم بره متولد شده بازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی میش 0.75 (وزن بدن)، کل وزن شیرگیری، گرم بره شیرگیری شده بازای هر کیلوگرم وزن بدن میش و گرم بره شیرگیری شده بازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی میش برای هر میش زایمان کرده به ترتیب 561 ± 2, 31.96 ± 0.12, 279 ± 1, 102 ± 0, 5.81 ± 0.01 و 1540 ± 6 و برای هر میش تحت آمیزش به ترتیب 390 ± 6, 22.63 ± 0.35, 213 ± 1, 77 ± 1, 4.49 ± 0.03 و 1075 ± 7 بود. اثر سال جفتگیری، سن میش، نوع زایش و جنس بره بر روی همه صفات مورد بررسی معنی دار بود (0.05 یا P<0.01). با افزایش سن میش عملکرد کل وزن تولد و شیرگیری افزایش یافته به طوری که در گروه سنی 5 سال به حداکثر رسیده و سپس کاهش می یابد، در حالی که عملکرد سایر صفات برای گروه سنی 2 سال حداکثر و بعد از آن با افزایش سن کاهش می یابد. عملکرد کلیه صفات مورد بررسی درمیش های دوقلوزا 41 تا 62 درصد بالاتر از میشهای تک قلوزا بود. ضریب وراثت پذیری مستقیم برای صفات مورد بررسی بازای هر میش زایمان کرده از 0.09 ± 0.03 تا 0.21 ± 0.04 و بازای هر میش تحت آمیزش از 0.03 ± 0.03 تا 0.13 ± 0.03 و ضریب تکرارپذیری نیز به ترتیب از 0.17 تا 0.31 و از 0.09 تا 0.24 برآورد گردید. همبستگی های فنوتیپی و ژنتیکی بین صفات مربوط به کل وزن تولد و صفات مربوط به کل وزن شیرگیری در حد کم تا متوسط در حالی که همبستگی های فنوتیپی و ژنتیکی گرم بره شیرگیری شده بازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی میش در هر زایمان و بازای هر میش تحت آمیزش با کل وزن شیرگیری بالا می باشد.